Wat Suriname kan leren van Paraguay’s investeringsmoment op Wall Street
eyesonbrasil
Terwijl wereldleiders vorige week in New York bijeenkwamen voor de Algemene Vergadering van de VN, gaf Paraguay een lesje economische diplomatie. President Santiago Peña was niet alleen aanwezig bij de Algemene Vergadering — hij gebruikte de nevenactiviteiten om het Paraguay Investment Forum te organiseren, dat hij opende voor 50 lokale ondernemers en 150 investeerders uit andere landen. Twee dagen later, in het hoofdkantoor van J.P. Morgan, zaten zijn ministers nog steeds aan tafel om concrete projecten voor te leggen aan specifieke financiers.
Voor Suriname — dat op een olie- en gaswindval zit die alleen al voor het GranMorgu-project naar schatting 16 tot 26 miljard dollar kan opleveren — is dat contrast veelzeggend. Paraguay heeft geen olieboom. Wat het land wel heeft, is een regering die besloot dat de manier om welvaart op te bouwen is om steeds weer aanwezig te zijn waar het geld zit, met een plan waarmee investeerders daadwerkelijk aan de slag kunnen.
Les één: breng de president, niet alleen een brochure
Paraguay stuurde geen handelsdelegatie naar New York. Het stuurde president Peña zelf, die de zaal vertelde: “Paraguay is hier voor de lange termijn. We zijn hier niet op zoek naar de kortste weg naar succes.” Die uitspraak woog even zwaar als elk financieel overzicht.
Suriname heeft een vergelijkbare troef, en het nieuwe staatshoofd speelt die al op haar eigen manier uit. President Jennifer Geerlings-Simons, in juli 2025 beëdigd als eerste vrouwelijke president van Suriname, gaf in haar inauguratierede meteen aan de bevolking mee dat het de taak van de nieuwe regering is om ervoor te zorgen dat de winsten uit de olie- en gassector de levensstandaard van elke Surinamer verbeteren, en waarschuwde dat er weinig tijd rest om deze nieuwe fase van de economie voor te bereiden. Onlangs, tijdens een bezoek aan de activiteiten van TotalEnergies bij de Kuldipsingh Port Facilities, zag ze de apparatuur voor GranMorgu voor het eerst met eigen ogen en concludeerde: “Je krijgt daardoor de indruk dat het project nu echt van de grond is. No turning back.” Ze is ook eerlijk geweest over het feit dat olie alleen het land niet kan dragen: “Als je niet studeert of een vak leert, dan ga je niet automatisch geld hebben, omdat er olie is. Je moet iets kunnen,” zei ze tegen jongeren.
Die combinatie — urgentie, persoonlijke betrokkenheid bij het project, en eerlijkheid over wat olie alleen niet kan oplossen — is een sterk verhaal. Wat het nog niet is geworden, is een pitch. Paraguay zet de overtuigingen van zijn president twee keer per jaar om in een zaal vol kapitaal. Simons heeft de overtuiging; Suriname heeft nu de zaal nodig.
Les twee: verkoop sectoren, niet alleen het land
Het forum van Paraguay was opgebouwd rond met naam genoemde sectoren en projecten — infrastructuur, logistiek, agro-industrie, bosbouw, energie — elk met een minister of bedrijfsleider die technische vragen ter plekke kon beantwoorden. Een panel over bosbouw bracht vier specifieke bedrijven samen om de zaak te onderbouwen met harde cijfers: beschikbaarheid van grond, groeisnelheid van plantages, riviertransport.
Het verhaal van Suriname is misschien nog groter, maar heeft dezelfde specificiteit nodig. GranMorgu is inmiddels ongeveer voor de helft gerealiseerd en ontwikkelt 760 miljoen vaten olie in de velden Sapakara en Krabdagu. Daarnaast wordt gas een eigen investeringscase: PETRONAS en Staatsolie hebben commerciële haalbaarheid vastgesteld voor het Sloanea-gasveld in Blok 52. President Simons’ eigen nadruk op infrastructuur, onderwijs en vakopleidingen wijst precies naar het soort aanpalende sectoren — havens, beroepsonderwijs, lokale toeleveringsketens — die een forum naast de olie-koptekst zou kunnen presenteren, in lijn met het door haar kabinetschef genoemde streven om olie-inkomsten ook te richten op landbouw en voedselzekerheid.
Les drie: leen de spierkracht van Wall Street
Paraguay organiseerde zijn forum samen met Bank of America en J.P. Morgan — direct geloofwaardigheid, en een zaal vol kapitaal die Asunción nooit alleen had kunnen samenstellen. De hoofdbankier van Bank of America gebruikte het platform om publiekelijk de waterkrachtbronnen van Paraguay te prijzen als een strategisch industrieel voordeel.
Suriname heeft hier al een voet tussen de deur: Staatsolie sloot in 2025 een lening van 1,6 miljard dollar af om zijn belang van 20% in GranMorgu te financieren en werkt regelmatig samen met internationale kredietverstrekkers. Door die relatie om te zetten in een terugkerend, door banken georganiseerd investeringsforum — in plaats van financieringsgesprekken per geval — zou Suriname voor dezelfde investeerders komen te staan die Paraguay zojuist heeft aangetrokken, op een moment dat het succes van buurland Guyana de aandacht van het hele bekken heeft.
Les vier: cijfers die groot genoeg zijn om ertoe te doen — eerlijk gebracht
Het forum van Paraguay dreef op schaal: meer dan 150 investeerders, oplopend tot meer dan 200 op de tweede dag. De cijfers van Suriname zijn, als er al een verschil is, nog dramatischer — een project van 10,5 miljard dollar in een land waarvan de gehele onshore-oliesector in 2023 slechts 722 miljoen dollar opbracht. Maar president Simons is ongewoon eerlijk geweest dat deze meevaller niet in één keer alles zal oplossen — ze vergeleek de opgave met het proberen om “in één stap van een modderplas een glas water te maken.” Die eerlijkheid, gebracht aan de juiste zaal investeerders, komt over als geloofwaardigheid in plaats van terughoudendheid. De pitch van Paraguay werkt omdat hij niet overdrijft; die van Suriname zou dat ook kunnen.
De moeilijkere les: laat de meevaller de boodschap niet ondermijnen
Paraguay leunde zwaar op schone waterkracht als uithangbord voor industriële investeringen. Suriname bezit een nog zeldzamer troef onder nieuwe olieproducenten: een door regenwoud gedreven, koolstofnegatieve status, die TotalEnergies heeft beloofd te helpen behouden, samen met een ontwerp voor GranMorgu dat de uitstootintensiteit laag moet houden. Enkele weken geleden worstelde president Simons ook publiekelijk met rapporten over vervuiling in verband met mijnbouwactiviteiten langs de Saramaccarivier — een herinnering dat het milieuverhaal twee kanten op werkt, en dat een forum dat Surinames groene geloofsbrieven presenteert alleen aanslaat als de regering ook gezien wordt als beschermer daarvan in eigen land.
De conclusie
Paraguay heeft jarenlang gewerkt aan de institutionele gewoonte om momenten zoals de VN-week om te zetten in harde kapitaalverbintenissen. Suriname heeft nu iets wat Paraguay niet heeft: een generatie-omvattende meevaller op een vaste tijdlijn richting 2028, en een nieuwe president die daar al de juiste woorden voor heeft gevonden — urgentie, eerlijkheid, en een vastberadenheid van “no turning back”. Wat ontbreekt, is het format van Paraguay: een terugkerend, door banken ondersteund forum per sector dat die woorden omzet in een zaal vol term sheets. Als dat lukt, kan de olieboom van Suriname niet alleen aankomen als een grondstoffenverhaal, maar als bewijs dat de president van een klein land de wereld kan overtuigen van zijn toekomst — en het ook meent.
