São Paulo’s koolstofmoment
Een kijkje bij de 4e Braziliaanse Klimaat- en Koolstofconferentie
eyesonbrasil
Amsterdam, 29 juli 2026 – Negen maanden nadat de diplomaten van de wereld hun vertaalkoptelefoons inpakten en de Amazone-hitte van Belém verlieten, staat de Braziliaanse koolstofmarkt op het punt haar volgende grote podium te betreden — deze keer in het glas-en-beton van São Paulo.
De Conferência Brasileira Clima e Carbono (CBCC), jaarlijks georganiseerd door de Aliança Brasil NBS, is toe aan haar vierde editie, op 27 en 28 augustus 2026, in het Memorial da América Latina. De conferentie is uitgegroeid tot hét ontmoetingspunt voor klimaat- en koolstofmarktspelers in Brazilië. Na drie edities is het gegroeid van een nichebijeenkomst naar iets wat aardig in de buurt komt van Brazilië’s antwoord op Davos-voor-koolstofnerds — overheidsfunctionarissen, financiers, vertegenwoordigers van inheemse gemeenschappen en bedrijfsduurzaamheidsdirecteuren, allemaal onder één dak.
Maar dit jaar draagt extra gewicht. De editie van 2026 valt op een cruciaal moment: Brazilië gaat de implementatiefase in na COP30 en werkt verder aan de regulering van zijn nationale emissiehandelssysteem. Simpel gezegd: COP30 was waar Brazilië beloftes deed aan de wereld, voor de camera’s. CBCC 2026 is waar het land moet gaan uitleggen, in gedetailleerd beleid, hoe het die beloftes daadwerkelijk gaat waarmaken.
Wat staat er op de agenda
Volgens de organisatoren wordt het programma opgebouwd rond een aantal kernthema’s: het versterken van een koolstofmarkt met ecologische integriteit en regelgevende zekerheid, het koolstofarm maken van strategische sectoren van de economie, bosbouw-koolstofprojecten en natuurgebaseerde oplossingen met territoriaal bestuur en gemeenschapsparticipatie, klimaatfinanciering en groene investeringen, koolstofwaardering en traceerbaarheidsnormen, en het bouwen aan een rechtvaardige en inclusieve transitie die inkomen genereert in de betrokken gebieden.
Het gesprek over koolstofkredieten zal dit jaar ongewoon concreet zijn. Het Sistema Brasileiro de Comércio de Emissões (SBCE) — Brazilië’s aankomende nationale emissiehandelssysteem — beweegt van wetstekst naar daadwerkelijke uitvoeringsregels, en CBCC is van oudsher de plek waar de private sector die regels mag beproeven voordat ze definitief worden vastgelegd. Verwacht diepgaande sessies over corresponding adjustments onder Artikel 6 van het Akkoord van Parijs, bosbouw-koolstofmethodologieën (REDD+ en verder), en het geloofwaardigheidsprobleem dat vrijwillige koolstofmarkten al jaren achtervolgt — de terugkerende vraag of een krediet daadwerkelijk een ton koolstof vertegenwoordigt die anders niet was uitgestoten.
Er is ook een geopolitieke context die het vermelden waard is: de Open Coalition on Compliance Carbon Markets, een blok dat tijdens COP30 in Belém werd gelanceerd, dringt aan op een wereldwijd emissieplafond met een mechanisme voor grenscorrectie en gunstige voorwaarden voor lage-inkomenslanden. Tegen maart 2026 had de werkgroep de focus verlegd naar praktische uitvoering, in samenwerking met overheden en de industrie in Zuidoost-Azië, Afrika en daarbuiten — precies het soort “regelgeving ontmoet praktijk”-thema waarop CBCC zijn identiteit heeft gebouwd.
Argentinië: een heel ander spel
Als Brazilië probeert een koolstofmarkt van bovenaf op te bouwen — een nationaal register, een compliance-systeem, een toezichthouder — doet Argentinië onder Javier Milei bijna het tegenovergestelde.
Milei trad aan met de belofte de overheid te verkleinen, en klimaatbeleid behoorde tot de vroegste slachtoffers. Zijn regering heeft de nationale overheid ingrijpend gereorganiseerd, waarbij het voormalige ministerie van Milieu werd teruggebracht tot onderstaatssecretariaat-niveau, en in april 2026 ging men nog verder door de nationale directie voor duurzame ontwikkeling en klimaatbeheer op te heffen, samen met het bureau voor klimaatimpact. Een eerder wetsvoorstel, gesteund door Milei, probeerde zelfs een nationaal emissiehandelssysteem in te voeren, maar door weerstand werden alle verwijzingen naar een dergelijk systeem in april 2024 uit de herziene kaderwet geschrapt — al zijn er sindsdien nieuwe wetsvoorstellen opgedoken voor minimumnormen voor projecten.
Wat het vacuüm heeft opgevuld, is iets dat meer lijkt op een van-onderop, marktgedreven aanpak. Handelsactiviteit verloopt momenteel vooral via het particuliere platform Bolsa Argentina de Carbono, dat nog niet is geïntegreerd in het nationale mitigatieprojectenregister van de overheid en niet onder overheidstoezicht staat. Ondertussen doen provincies hun eigen ding: Misiones, Santa Fe, Jujuy en Córdoba hebben elk eigen regelgevende initiatieven gelanceerd, waarbij Misiones een jurisdictioneel REDD+-programma ontwikkelt. Er is zelfs een eigen evenement dat CBCC weerspiegelt — het Argentina Carbon Forum, gehouden bij de beurs van Buenos Aires, bracht beleidsmakers, projectontwikkelaars en normeringsorganisaties samen om te praten over Artikel 6 en koolstofmarktinfrastructuur.
De ironie waar analisten steeds op wijzen: ondanks Milei’s bekende scepsis tegenover klimaatbeleid in het algemeen, groeit in Buenos Aires het besef dat het verkopen van koolstofkredieten in het buitenland broodnodige dollars kan opleveren voor een zwaar in de schulden zittende economie — klimaatbeleid als harde-valuta-strategie in plaats van als milieumaatregel.
De kilte tussen Lula en Milei
Wat er ook besproken wordt in São Paulo, het gebeurt tegen de achtergrond van een oprecht lelijk moment in de relatie tussen Brazilië en Argentinië. De persoonlijke vete tussen Milei en Lula is uitgegroeid tot de ernstigste diplomatieke breuk tussen de twee landen in jaren. De zaken kwamen tot een hoogtepunt nadat Milei naar São Paulo reisde, een ontmoeting met Lula oversloeg en in plaats daarvan verscheen bij een evenement ter ondersteuning van de presidentscampagne van Flávio Bolsonaro — waarbij hij de Braziliaanse regering er zelfs van beschuldigde een “anti-Argentinië-campagne” te financieren tijdens het WK voetbal van 2026. Braziliës minister van Buitenlandse Zaken reageerde door de ambassadeur in Buenos Aires terug te roepen voor overleg.
Dat is het soort breuk dat de bilaterale samenwerking meestal doet bevriezen — maar koolstofmarkten zijn er in stilte enigszins immuun voor geworden, aangezien zoveel van het feitelijke werk plaatsvindt tussen technische regelgevers, beurzen en particuliere normeringsinstanties, en niet zozeer tussen staatshoofden. Toch, verwacht deze augustus geen gezamenlijke Braziliaans-Argentijnse koolstofinitiatieven. Met de Mercosur-samenwerking al onder druk en de diplomatieke kanalen ijskoud op het hoogste niveau, lijkt regionale harmonisatie van koolstofregels — iets waar beide landen in principe baat bij zouden hebben nu Artikel 6-handel opschaalt — via officiële kanalen voorlopig niet vooruit te komen.
Doen de Verenigde Staten mee?
Officieel: reken niet op de Amerikaanse vlag. Op 7 januari 2026 kondigde de regering-Trump aan zich terug te trekken uit het UNFCCC zelf, en de Amerikaanse terugtrekking uit het Akkoord van Parijs werd op 27 januari 2026 van kracht — daarmee werden de VS het enige land dat ooit het UNFCCC heeft verlaten. Dat plaatst Washington buiten vrijwel elk formeel internationaal klimaatproces, inclusief de Artikel 6-handelsmechanismen waar zowel Brazilië als Argentinië aan proberen mee te doen.
Maar CBCC is geen VN-top — het is een door de industrie geleide bijeenkomst, en Amerikaans kapitaal heeft nooit een goedkeuringsstempel van de overheid nodig gehad om een goed rendement na te jagen. Amerikaanse fondsen, beurzen en bedrijfskopers zijn actief gebleven op de vrijwillige koolstofmarkt van Latijns-Amerika, ook al is het federale beleid hard gekeerd tegen klimaatmultilateralisme; verwacht dus wel wat van die particuliere aanwezigheid in São Paulo, ook zonder badge van het State Department in het zicht.
Het grotere plaatje
Wat CBCC 2026 interessant maakt, is niet alleen de inhoud van de panels — het is het contrast dat zichtbaar wordt. Brazilië probeert te bewijzen dat een door de staat opgebouwde compliance-markt integriteit kan hebben. Argentinië gokt erop dat een lichte, provincie-voor-provincie-aanpak net zo goed kapitaal kan aantrekken. De twee regeringen spreken elkaar op dit moment niet. En het land dat ooit de wereldwijde klimaatdiplomatie verankerde, heeft zichzelf volledig buiten de kamer geplaatst.
Ergens in die brei van tegenstrijdigheden wordt waarschijnlijk de volgende generatie Latijns-Amerikaans koolstofbeleid vormgegeven.
Bronnen:
- Aliança Brasil NBS — CBCC 2026
- Open Coalition on Compliance Carbon Markets — Wikipedia
- Climate Action Tracker — Argentina Policies & Action
- ICAP — Argentina ETS
- Columbia CGEP — Argentina
- Global Carbon Council — Argentina Carbon Forum 2026
- Carbon Pulse / QC Intel — Argentina at a “turning point”
- Sri Lanka Guardian — Milei-Lula diplomatic rift
- Buenos Aires Herald — Milei triggers diplomatic crisis
- Harvard EELP — Paris Agreement Tracker
- Carbon Brief — Q&A on US exit from UNFCCC/IPCC
